Stola van zijde

En toen was ie ineens wel af.
Afgelopen week mezelf de regel opgelegd, dat ik aan niets anders mocht starten voordat deze af was.
Ik heb vanalles gehaakt tussendoor en liet de stola voor mezelf dan steeds even liggen...
Nu mag ik genieten van het dragen van dit haakwerkje.

Slechts 150gram en van 100% zijde! (Er zit zeker 1100 meter garen in...)
Mooi, zacht soepel en ik vind ook nog heel erg goed gelukt!
De wol is geweldig, gekocht in mijn favoriete winkel in Barcelona (all you knit is love) maar dat heb ik vast al vaker geschreven.. En zoals je ziet op het etiket, uiteraard weer handgeverfd, van de hand van Greta and the Fibers. In een eerdere blogpost schreef ik al dat het een combinatie van patronen is geworden, maar het idee komt van de makers van Haken en kleur. In hun boek "haken en kleur buiten" staat het patroon voor een dergelijke omslagdoek van dikker garen, iets minder gedetailleerd, maar zeker iets waar ik ook nog eens aan begin...

Fijn als extra stola/omslagdoek over een vest/jurk, als een soort van sieraad. Ook fijn als sjaaltje in de winter en als omslagdoek in  de zomer (dat was mijn eerste gedachte bij start van dit project).

Kleine projectjes tussendoor

Een van die kleinere projecties tussendoor was een kapot horlogebandje dat een vriendin wilde vervangen voor liefst hetzelfde, maar dan in leer.  Helaas bleek dit mooi rode lederen bandje  zo goed afgewerkt dat mijn beste leernaald moeite had om erdoor te komen en ik het ook iets anders heb moeten doen uitzien. Maar desondanks toch geslaagd! Soms is less more zullen we maar zeggen

En deze gehaakt voor een kennis die een poncho had willen laten maken voor haar kleindochter. Echter na een paar regels haakwerk kwam het terug, soms moeten mensen grenzen stellen aan hun kunnen. Op de vraag of ik het dan wilde voltooien, heb ik uiteraard ja gezegd. Leuk klein werkje tussendoor. Wel met erg dik garen (van dat dikke van myboshi) dat had ik zelf niet gekozen voor een poncho. Maar het stond de kleine dame erg leuk moet ik zeggen. (Oma liet me een foto zien!)

Echt niet stilgezeten...

Ik betrap me erop dat ik soms vergeet een blog te hebben...
En het is echt niet zo dat ik stilzit, er gebeurt hier alleen soms zo veel en vanalles, dan is er geen aandacht voor alle interesses en activiteiten (zoals iedereen dat wel herkent denk ik).
Gelukkig maak ik wel vaak fotootjes tussendoor (nu echt regelmatiger dan voorheen)
Ik maakte voor een vriendin handwarmers alvast voor de koude herfst en winter dagen (vandaag kan het 20 graden worden, dus ze zal ze niet aan hebben denk ik)

Ze wilde iets met bruin en ik wilde toch een beetje meer spanning en heb ze afgewerkt met een mooie roodbruine leren bloem. En het bleek dat ze precies in die kleur een wollen winterjas had gekocht..toeval bestaat niet.

Hieronder nog  een paar leuke en lekkere bezigheden van de afgelopen maand. Heerlijke hazelnootmakronen nadat ik in Duitsland oblaten had ontdekt voor een schijntje en nog een doel zocht voor mijn hazelnoten (waar overigens de eerste hazelnootschuimtaart dit jaar al vroeg van is gebakken). En verder mijn eerste poging Luikse wafels, ze waren lekker, maar moesten wel echt dezelfde dag opgegeten. (de dag erna moesten ze opgewarmd om lekker te zijn..)
En er komen nog meer van deze lekkere plaatjes...want vanmiddag staat de postbode voor de deur met een langgewenst pakket...to be continued!

Customize me

voor een goede vriendin een jasje aangepast.
Er zaten een paar bloemen op een mouw, beetje saai grijs vond ze...
en van origine waren dit broches, zag ik toen ik het los haalde.
Ze heeft kleurtjes uitgezocht die meer bij haar passen en ik heb er een ietwat eigenzinniger geheel van  gemaakt, met echte leren bloemetjes eronder (uiteraard met hetzelfde aantal bloembladen) oordeel maar zelf welke je voorkeur heeft, mijn uitvoering of de orginele..

Het kind uit de snoepwinkel haakt een armsieraad

Ik had het idee voor de armband van een vriendin die me in het voorjaar wees op een gehaakte armband met kraaltjes, die ze op Pinterest en Etsy had gezien. Te koop voor  (in mijn ogen) belachelijk hoge bedragen (€50 en hoger)...

Ik was op dat moment nog druk hakende om alles in orde te hebben voor de bruiloft, blauwe bloemetjes all over dus. Maar dat kon ik niet prijsgeven aan betreffende vriendin.
Dus ik heb wijselijk niet "gehapt" op dat moment.
Nu is er tijd en kreeg ik die enorme hoeveelheid garen en kwam dat idee van die armband weer omhoog (plop!) .
Met een heerlijk kopje verse  koffie  ging ik aan de slag. Er gaat niets boven een hand-gezet kopje, ondanks mijn voorliefde voor nespresso, is dit meer genieten van de koffie, mindfulle koffie zou je kunnen zeggen; bonen kiezen, ruiken, bonen malen, koffie opgieten, wachten, nog eens opgieten...hmmmm en genieten maar

Ik maakte een herftsversie die meer/duidelijker van mij is, want namaken kan iedereen...
De paarse is van mijzelf voor die vriendin uiteraard ook eentje, voor het aandragen van het idee. Ze wilde warme herfstkleuren. En ik vind het eerder een sieraad dan een armband geworden..

"Restjes" haakgaren gekregen ...feeling so lucky!

Als een kind in een snoepwinkel en misschien een beetje veel foto's...maar daardoor een beetje mijn kindgevoel in deze blog!

Een lieve collegae zocht een goede bestemming voor een "restjes" haakgaren, die ze van een vriendin had gekregen.Of ik daar interesse in had. Ach ja, dat is altijd leuk...lekker uitzoeken welke ik nog zou kunnen gebruiken en projecties bedenken. 

Wat een enorme verassing, toen ik het garen kreeg..het was enorm veel, en allemaal op mooie klossen.
Ik voelde me net

een kind in een snoepwinkel en heb een mooie uitstalling gemaakt op tafel..hier de foto's. Meteen aan de haak gegaan, want er kwam meteem een projectje in mijn hoofd omhoog.
Morgen de foto's daarvan!

Heerlijk haken en Schatten uit Barcelona

En daar ging ik weer, dit keer een zomerreisje  met dochterlief.
We hebben 9 lange lekkere luie dagen vertoefd in de stad uit mijn dromen.
Genoten van mijn favoriete wolwinkel en de geweldige mensen die daar bij horen.
Genoten van alle haakmomentjes in de zon, op alle tijdstippen van de dag en ja, zelfs op het strand...
Ongelofelijk hoe het de stress uit me haalt, en heerlijk om te zien hoe mijn dochter het ook heerlijk vindt om daar rond te lopen. Ze ging spelen met de kinderen en trok zich niets aan van het taalverschil (hier speelt ze ook veelal alleen, alleen nu kon ze niet verstaan wat de kinderen over haar zeiden)
Uiteraard kwamen er weer een paar schatten mee uit Spanje...

Hebben we heerlijk gegeten....  (Morelia in Born is een echte aanrader!) en mijn dochter is de ster in deze reportage....mijn mooi meisje is niet alleen mooi als model, maar ook een geweldig goede eter, ze geeft veel complimenten aan de kok!

En heerlijk gesnoept...(eindelijk een bezoek gebracht aan Espai sucre, het dessert restaurant in Born... En echt enorm genoten!)

En had ik flink wat koffie-geniet-momentjes (dol op de cortado daar)